maandag 30 januari 2012

Een goede reden om geen melk meer te drinken

Update:

  • Heb een nieuwe naam! Ik vond Duurzaam Sparen al een hele tijd een saaie naam. Het dekte de lading wel, maar echt origineel vond ik het ook weer niet. Ik kon verder niets origineel bedenken, maar gelukkig was Valhalla zo lief om mij haar oude blognaam (die ik geweldig vond) te geven.
  • Nu misschien nog het blogdesign aanpassen en ik kan weer vooruit. :)
  • Ik was het eerste jaar (2010-2011) heel intensief bezig met besparen en zo duurzaam mogelijk leven en hierover bloggen. Het laatste half jaar staat het bloggen op een veel lager pitje. Ik heb de laatste tijd weinig inspiratie, en er komen andere -ook erg leuke- dingen voor in de plaats. Misschien had ik gewoon even rust nodig.

    Hoe is het nu met mij?
    • Ik probeer nog steeds zo goed mogelijk zo milieuvriendelijk te leven.
    • Ik eet nog steeds nauwelijks vlees. Heel af en toe een beetje en soms als ik bij andere mensen op visite ben (dan eet ik met de pot mee).
    • Ik ben van de ene op andere dag gestopt met melk drinken. Mis het niet, ik kan het prima opvangen met sojamelk.
    • Ook eieren koop ik nauwelijks meer.
    • Ik ben nog steeds bezig met het huisje opruimen en dingen wegdoen. Er liggen momenteel 5 dozen in mijn kofferbak die weg kunnen. :)


    Waarom geen melk meer?

    Via kwam blog van Ma vie en vert  kwam ik dit filmpje tegen (let op, filmpje zelf en youtube pagina bevatten schokkende beelden). Het gaat over de misstanden in de melkvee-industrie. Ik heb het filmpje eerlijk gezegd niet helemaal uitgekeken, na 3 minuten schijnen de beelden erg schrijnend te worden. Ik vond het al hartverscheurend om te zien hoe een pasgeboren kalfje in een kruiwagen wordt afgevoerd, terwijl de moederkoe er tevergeefs achteraan loopt. Alleen dit beeld deed het hem al voor mij. Toen heb ik besloten om geen melk meer te drinken.

    Dit filmpje speelt weliswaar in Amerika, maar het zou net zo goed van toepassing kunnen zijn op de Nederlandse situatie. Kalfjes die binnen een dag na de geboorte bij de moeder worden weggehaald. Stiertjes die gelijk richting slachthuis gaan (kan de melkvee-industrie niets mee), koeien die als topsporters steeds meer melk moeten produceren, en veel dieren lijden aan pijnlijke poot- en uierontstekingen. Een kwart van de koeien komt bovendien niet buiten.

    Eigenlijk is het ook te gek voor woorden dat (volwassen) mensen nog melk drinken. Melk is bedoeld voor de eerste fases in een mens- of dierenleven. Tegenwoordig is de (westerse) mens de enige diersoort die nog melk drinkt na zijn tweede levensjaar. En dan drinken we ook nog eens een melk die eigenlijk niet eens voor onze soort bedoeld is.

    Het gekke is ook: als kind lustte ik geen melk. Ik moest er nooit wat van hebben. Het Voedingscentrum zegt echter dat je wel "echt melk moet drinken, want anders kom je calcium tekort". Aangestoken door een angst voor calciumarme (en dus breekbare) botjes, en door slogans als: 'Melk. De witte moter' en 'Melk is goed voor elk' heb ik me vanaf mijn twintigste aangeleerd om wel melk te gaan drinken.

    Ik dacht dat ik goed bezig was, maar inmiddels ben ik 180 graden gedraaid. Ik probeer nu om dierlijke producten zo veel mogelijk te laten staan. Bijna geen vlees, melk en eieren meer kopen en verder zuivelproducten als kaas ook zo veel mogelijk te beperken.



    Relevante links:

    Evolutie van de kiloknaller van Wakker Dier (pdf)

    Het leven van een melkkoe
    Dit gebeurd er met de kalfjes

    Meer 'een goede reden om geen (   ) meer te eten'.....
    Een goede reden om geen pangasius vis meer te eten
    Een goede reden om geen McDonalds voedsel meer te eten

    donderdag 8 december 2011

    Waarom, waarom, heb ik toch zo veel spullen verzameld??

    Vroeger was ik gek op winkelen en spullen kopen.

    In augustus 2010 kwam ik per toeval op het blog van (Be)SpaarChick terecht, en die heb ik helemaal gelezen. Toen viel het kwartje; veel spullen verzamelen kost je niet alleen veel geld, maar ook veel ballast in je huis en hoofd. Het gaat in het leven helemaal niet om zo veel mogelijk (dure) spullen te verzamelen. Lieve mensen in je leven, dat is pas belangrijk.

    Het is een geleidelijk proces, maar ik leer steeds meer. Spullen opruimen en legere ruimtes in huis geeft een heerlijk opgeruimd gevoel. Je hóéft niet iets te kopen als je in een winkel bent of door een winkelstraat loopt (wat een zengedachte). Je hebt alles al, en je kan er ook voor kiezen tevreden te zijn met wat je hebt. Je hoeft niet mee te doen met de ratrace in de strijd om de 'beste' baan, het grootste huis en de mooiste spullen.

    Vlasje had dit artikel ook al gelinkt, maar ik gooi hem er nog een keer op. De schrijfster kan het zo mooi verwoorden, beter dan ik.

    Maar goed, waarom had ik nou in de eerste plaats zoveel spullen verzameld??:

    • Dingen kopen uit hebberigheid.
    • Winkelen en iets kopen geeft je een fijn gevoel (wel 5 minuten lang).
    • Denken dat spullen kopen en veel spullen hebben je gelukkiger gaat maken.
    • Denken dat spullen een bepaalde leegte kunnen opvullen.
    • Je verzameling aanvullen. (Ik spaarde vroeger apart en vrolijk gekleurd servies)
    • Veel dingen gekocht omdat ik dacht dat ik ze nodig had of ze nog wel eens zou gaan gebruiken... (vooral de Ikea is dan een grote valkuil)
    • Tot voor kort moeite met wegdoen, want het heeft zoveel geld gekost of ik zou het toch nog wel eens gaan gebruiken?
    • Ook moeite met spullen wegdoen die je van iemand cadeau hebt gekregen.
    • Winkelen uit verveling.
    • Als je je rot om iets voelt, of je zit in de put, dan ga je toch wat kopen? Ik heb een keer toen ik hevig liefdesverdriet had, in een maand ongeveer 400 euro uitgegeven aan kleding. Gewoon om me wat beter te voelen. Toen ik over mijn verdriet heen was heb ik die kleding weer weggedaan, want dat herinnerde me teveel aan een rottijd.
    • Misplaatste gevoelens van veiligheid en geborgenheid geven aan spullen. 


        Het deel van deze strip geeft dit laatste punt ook goed weer:



        • Ik had als kind ook een eigen kamertje waar ik me terug kon trekken. Een veilig haventje binnen de grotere veilige haven van het ouderlijk huis. Omgeven zijn door mijn eigen spulletjes gaf me een gevoel van veiligheid en geborgenheid. Nu heb ik dat wel in mezelf gevonden, dus ik hoef het gelukkig niet meer in spullen te zoeken.
        • Edit: Ik vond het, net als LLMM, 'zielig' en zonde voor het voorwerp zelf om het weg te doen.

        Nu kan zeker de helft van al mijn ooit gekochte spullen weer weg! Een deel daarvan is al weg, met de rest ben ik bezig. :)

          zondag 4 december 2011

          Opruimen deel 2 -> Het bijkeukentje

          Ik heb volgens mij het opruimvirus wel te pakken. Nooit gedacht dat ik het nog eens echt leuk zou vinden! Normaal duik ik gelijk op de bank als ik thuiskom, al dan niet met een zak chips, maar nu moet ik van mezelf eerst een rondje opruimen of de badkamer nog even schoonmaken voordat ik ga koken... En het bevalt nog ook... Hmmmz.

          Nou ja, vanmiddag het bijkeukentje opgeruimd. Ik heb een piepkleine bijkeuken van ongeveer 1 m2, dus dan ben je in principe snel klaar.

          Zo zag het er eerst uit:



          De bijkeuken is ook weer zo'n verzamelplek voor vanalles. Een bijeengeraapt zootje, er staan onder andere sneeuwschoenen en zonnebrandcreme.

          De statiegeldflessen staan nu bij elkaar in een doosje in de auto, die kunnen straks gelijk mee als ik om boodschappen ga. Rest is naar de glasbak.

          De tuinspullen mochten naar het schuurtje. Voorlopig niet nodig.


          Deze oude spaarlampen gaan ook naar het schuurtje. Als ik straks het schuurtje opruim, breng ik alles naar de milieustraat.


          Er stonden ook nog twee halfvolle deo's en een zonnebrandcreme. Die mogen naar de badkamer. Tip: doe je ogen dicht en ruik eens aan de zonnebrandcreme. Wedden dat je gelijk het gevoel van de zomer, en de herinneringen daaraan, weer terug hebt? :)


          Het recyclehoekje. Hier gaat het plastic en het oud papier in:
          Bij de supermarkt hebben ze vaak zo'n bak vol met lege dozen voor je boodschappen, waar je leuk vormgegeven wijndoosjes kunt vinden. Ik gebruik er nu twee als verzamelpunt voor papier en plastic. Zoiets kopen hoeft helemaal niet.

          Dit lag er ook nog:

          Tijdschrift over consuminderen enzo, net als Genoeg, maar is gewoon te koop in de supermarkt. (Wel voor de prijs van 4 euro.) Het heet Budget&Lifestyle, en is een 'magazine voor bewuste levensgenieters'. Ik heb het twee maanden terug in een opwelling gekocht, maar er staat niet veel nieuws in:
          34 mode musthaves..., Quintis Ristie over van het leven genieten, een reisverslag over Istanbul, een artikel over couchsurfing (ok, dat is wel leuk), en er staan vooral de bekende bespaartips in. Niets bijzonders eigenlijk, dus ik zou het lekker in de winkel laten liggen.

          Zo is het nu, uitgesopt en opgeruimd:


          Nu lijkt het wel alsof de spullen zich deels verplaatsen, en dat is ook wel zo. Maar omdat ik elke week een ruimte of kamer doe, wordt het uiteindelijk alles uitgezocht en opgeruimd.


          Wat zal ik nu eens gaan uitzoeken? Ik heb er al helemaal zin in! Ik denk dat het de tweede slaapkamer wordt. Nog zo'n verzamelplek voor van alles.