zondag 16 september 2012
Lekker lezen op zondag
Weer enkele fijne leestips voor op de zondagmorgen onder het genot van een kop thee of koffie:
Het weblog van Plonia Loeve (1898 - 1969)
Hoe voelt het om een huisvrouw te zijn in 1912? Journaliste Anne Marie Hoekstra probeert zich in te leven in het leven van haar overgrootmoeder Plonia Loeve. In het blog beschrijft ze hoe Plonia's dagelijkse leven eruit ziet, precies een eeuw geleden. En hoewel Plonia in de 18e en 19e eeuw eerder leefde, weerhoudt dat haar er niet van om er vrolijk op los te bloggen en te twitteren. Heel origineel blog!
Krantenartikel over Plonia
Tijdschriftartikel over Plonia
Bijzondere foto's van zwanen onder water
Documentaire: Home
Quote:
Minimalism is not a lack of something, it’s simply the perfect amount of something.
Nicholas Burroughs (via homedesigning) via http://simplifyyourlife.tumblr.com
Filmpje: ontroerende video van een hoogzwanger varken uit de bio-industrie, gewend om te leven op kale vloeren en tussen stalen stangen. Als dan opeens in een experiment de kans krijgt om een warm nest van stro voor haar biggetjes te bouwen, doet ze dat direct. Instincten blijven.
Filmpje. Tot slot nog een lief filmpje van kalfjes die bij hun moeder mogen blijven, in familiekuddes. Lieve beelden!
donderdag 10 mei 2012
Leven in een schone wereld
Dat is de titel van de interessante Tegenlicht documentaire over Cleantech technologie.
Wat als we zouden kunnen leven in een schone wereld; een wereld waar energie schoon wordt opgewekt, water niet meer vervuild wordt, transport schoon is en producten recyclebaar worden geproduceerd? Kunnen we een andere economie bedenken dan een economie die alleen maar draait om steeds meer spullen maken? Is er een schone toekomst mogelijk voor iedereen?
Volgens de documentaire is onze tijd een opwindende tijd om in te leven. Er is een groene en duurzame revolutie gaande. "Voor het eerst in de geschiedenis vind er een wereldwijde technologische schone revolutie plaats. Als we deze overgang goed doorkomen, dan zal er overvloed zijn. Dan is er schone energie in overvloed, zoals zonne-energie, dat niet op zal raken. We hoeven dan geen olietankers meer naar het Midden-Oosten te sturen."
Ik denk dat dit wel klopt. De wereld veranderd, zeker op technologisch gebied, zo snel. Tot een paar jaar geleden bestonden dingen als Facebook en Twitter nog niet, en nu zit bijna iedereen er op. Een onderdeel van de huidige informatie-revolutie.
Wat zal de toekomst brengen? Ik denk dat de komende 50 jaar we nog veel veranderingen zullen meemaken.
Ik ben door het filmpje in ieder geval wel geïnspireerd om weer (meer) op de groene toer te gaan, en me er weer in te verdiepen. Straks na de vakantie maar weer eens meer de biologische winkels bezoeken en bij de bio-bezorger gaan bestellen.
Me verder verdiepen in de aanleg van een waterput en in zonnepanelen. (Dan kom ik maar beslagen ten ijs als het ooit zover is.) Een elektrische auto. En in ongetwijfeld andere interessante dingen.
Weer beter letten op bezuinigen. Besparen. Sparen. En duurzamer leven. En weer meer gaan bloggen.
Wat als we zouden kunnen leven in een schone wereld; een wereld waar energie schoon wordt opgewekt, water niet meer vervuild wordt, transport schoon is en producten recyclebaar worden geproduceerd? Kunnen we een andere economie bedenken dan een economie die alleen maar draait om steeds meer spullen maken? Is er een schone toekomst mogelijk voor iedereen?
Volgens de documentaire is onze tijd een opwindende tijd om in te leven. Er is een groene en duurzame revolutie gaande. "Voor het eerst in de geschiedenis vind er een wereldwijde technologische schone revolutie plaats. Als we deze overgang goed doorkomen, dan zal er overvloed zijn. Dan is er schone energie in overvloed, zoals zonne-energie, dat niet op zal raken. We hoeven dan geen olietankers meer naar het Midden-Oosten te sturen."
Ik denk dat dit wel klopt. De wereld veranderd, zeker op technologisch gebied, zo snel. Tot een paar jaar geleden bestonden dingen als Facebook en Twitter nog niet, en nu zit bijna iedereen er op. Een onderdeel van de huidige informatie-revolutie.
Wat zal de toekomst brengen? Ik denk dat de komende 50 jaar we nog veel veranderingen zullen meemaken.
Ik ben door het filmpje in ieder geval wel geïnspireerd om weer (meer) op de groene toer te gaan, en me er weer in te verdiepen. Straks na de vakantie maar weer eens meer de biologische winkels bezoeken en bij de bio-bezorger gaan bestellen.
Me verder verdiepen in de aanleg van een waterput en in zonnepanelen. (Dan kom ik maar beslagen ten ijs als het ooit zover is.) Een elektrische auto. En in ongetwijfeld andere interessante dingen.
Weer beter letten op bezuinigen. Besparen. Sparen. En duurzamer leven. En weer meer gaan bloggen.
maandag 30 april 2012
Winkel-perikelen
Ik ben momenteel helemaal niet meer zo met besparen, consuminderen of zo milieuvriendelijk leven bezig. Ik doe het nog steeds wel, want het is toch wel deels een tweede natuur geworden. Maar ik hou er me er niet meer zoveel mee bezig vergeleken met een jaar geleden.
Winkel-perikelen
Ik ben sinds kort wel bezig met winkelen... Vroeger was dat een hobby, maar ik snap echt niet meer waarom ik voor mijn lol in winkels kwam... Ik heb een tijdlang nauwelijks gewinkeld, maar nu moest ik een bruiloftsoutfitje zien te vinden. Ik ben daggast, dus ik wil er echt netjes uitzien. Een (weliswaar leuk) jurkje van H&M van 13 euro aantrekken is geen optie, zeker niet als de rest in op maat gemaakte pakken komt.
Maar man, wat is winkelen soms vervelend! Normaal koop ik mijn kleren bij de H&M en C&A. Nu ging ik maar eens kijken in de wat duurdere zaken. Normaal vermijd ik de winkels op drukke zaterdagmiddagen, dus ik dacht; laat ik eens op dinsdagmorgen gaan winkelen, dan is het lekker rustig.
Helaas ook geen goed idee, want dan is het té rustig. Ik was de enige in de zaak en de ogen van de verkoopster zijn dan gelijk ook je gericht. Ik vind het fijn om rustig rond te kunnen kijken en te passen, maar dat gaat niet. Binnen 5 minuten krijg je de vraag: "Kan ik je ergens mee helpen?" Meestal heb ik wel snel gezien of ik een in winkel kan slagen of niet, en zeg ik vaak dat ik alleen maar even rondkijk. Vervolgens begeef ik me, zogenaamd nog zoekend, richting de uitgang, om dan weer snel naar buiten te gaan.
Maar dan krijg ik in een andere rustige damesmodezaak de vraag: "Kan ik je helpen??, ik zie duidelijk dat je ergens naar op zoek bent." Oh help, daar is geen ontkomen aan. Ik had al gezien dat de doelgroep minstens 40 jaar is, maar ik vertel toch maar dat ik op zoek ben naar een bruiloftsoutfit, liefst een cocktailjurkje in die en die kleur. Dat heeft de verkoopster niet, maar ze haalt wel allemaal truttige jurken uit de rekken. Met een gebreid/gehaakt vest erover.
"Nee? Wil je dat niet? Wat zeg je, je bent echt op zoek naar een cocktailjurkje? Nee, maar dat hebben we niet. Nee, cocktailjurkjes kun je alleen tijdens de kerstperiode krijgen, dus dat heeft geen zin. Dan kun je toch beter voor zo'n leuke zomerse jurk gaan? Zoals deze? Of hier, deze?"
Aaargh, ik ben de aandacht van de verkoopster en de verkooptrucjes al lang beu. Ik zeg een paar keer dat ik er over na ga denken en nog eens verder ga kijken, en eindelijk kan ik de winkel verlaten.
Al met al heb ik uiteindelijk in een leuk galawinkeltje een hele mooie jurk gevonden. De zoektocht naar schoenen was weer hetzelfde. Ik wilde een bepaalde kleur, maar niet een (te) hoge hak. Als in: 5 centimeter. Veel hakken zijn nu rond de 15 centimeter. Echt, het zijn net stelten.
Ook hier probeerde ik weer snel schoenenwinkels te verlaten met mijn "Nee, we kijken alleen maar even rond"-zin. Mijn moeder, die 1 dagje mee was, hielp niet echt door in elke winkel aan elke verkoper uitgebreid te vertellen waar we voor kwamen en wat we precies zochten. Uiteindelijk hadden ze dan natuurlijk net niet wat we zochten. Mijn moeder zei trouwens een keer tegen een verkoper dat ze het maar ongezond vond, al die hoge hakken van 15 cm. Wie ging daar nu voor zijn lol op lopen?? Echt, je had het gezicht van die verkoper moeten zien. Hij vond dat echt niet kunnen, het is mode toch, dus dan loop je daar toch in?!
Afijn, na veel gedoe wel de perfecte schoenen gevonden, en samen met oorbellen, tasje en blazertje en versiering voor in m'n haar ben ik klaar. Gelukkig. :)
(Geheel in tegenstelling met het bovenstaande vind ik programma's over winkelen dan weer wel erg leuk om te kijken. Shopping Queens bijvoorbeeld. Of My big gypsy wedding. Héérlijk!. Het is enorm over the top en nogal consumeerderig, maar zo erg dat het weer leuk wordt. :) )
Verder: op vakantie!
Tot slot ga ik over twee weken doen waar LLMM pas nog over schreef. Gewoon even weg gaan.
Samen met twee vriendinnen pak ik de auto en gaan we rijden, rijden, rijden. We gaan op de bonnefooi naar Hongarije, en terug via Tsjechië. We willen Budapest en Praag aandoen, en verder zien we wel. Mijn eerste gedachte was om voor de zekerheid van alles te boeken, maar we doen het niet. We gaan op de bonnefooi en we zien wel in welke plaats we overnachten. Het is dan nog in mei, dus nog geen hoogseizoen.
Ik vind het best wel spannend. Én die reis, en het ongeplande en het vele autorijden. Normaal kom ik nauwelijks met mijn autootje buiten de provincie (en daarmee nauwelijks buiten de bekende pad), dus ik ben erg benieuwd hoe het straks zal gaan, al die buitenlandse snelwegen. Heb er wel erg veel zin in!
Winkel-perikelen
Ik ben sinds kort wel bezig met winkelen... Vroeger was dat een hobby, maar ik snap echt niet meer waarom ik voor mijn lol in winkels kwam... Ik heb een tijdlang nauwelijks gewinkeld, maar nu moest ik een bruiloftsoutfitje zien te vinden. Ik ben daggast, dus ik wil er echt netjes uitzien. Een (weliswaar leuk) jurkje van H&M van 13 euro aantrekken is geen optie, zeker niet als de rest in op maat gemaakte pakken komt.
Maar man, wat is winkelen soms vervelend! Normaal koop ik mijn kleren bij de H&M en C&A. Nu ging ik maar eens kijken in de wat duurdere zaken. Normaal vermijd ik de winkels op drukke zaterdagmiddagen, dus ik dacht; laat ik eens op dinsdagmorgen gaan winkelen, dan is het lekker rustig.
Helaas ook geen goed idee, want dan is het té rustig. Ik was de enige in de zaak en de ogen van de verkoopster zijn dan gelijk ook je gericht. Ik vind het fijn om rustig rond te kunnen kijken en te passen, maar dat gaat niet. Binnen 5 minuten krijg je de vraag: "Kan ik je ergens mee helpen?" Meestal heb ik wel snel gezien of ik een in winkel kan slagen of niet, en zeg ik vaak dat ik alleen maar even rondkijk. Vervolgens begeef ik me, zogenaamd nog zoekend, richting de uitgang, om dan weer snel naar buiten te gaan.
Maar dan krijg ik in een andere rustige damesmodezaak de vraag: "Kan ik je helpen??, ik zie duidelijk dat je ergens naar op zoek bent." Oh help, daar is geen ontkomen aan. Ik had al gezien dat de doelgroep minstens 40 jaar is, maar ik vertel toch maar dat ik op zoek ben naar een bruiloftsoutfit, liefst een cocktailjurkje in die en die kleur. Dat heeft de verkoopster niet, maar ze haalt wel allemaal truttige jurken uit de rekken. Met een gebreid/gehaakt vest erover.
"Nee? Wil je dat niet? Wat zeg je, je bent echt op zoek naar een cocktailjurkje? Nee, maar dat hebben we niet. Nee, cocktailjurkjes kun je alleen tijdens de kerstperiode krijgen, dus dat heeft geen zin. Dan kun je toch beter voor zo'n leuke zomerse jurk gaan? Zoals deze? Of hier, deze?"
Aaargh, ik ben de aandacht van de verkoopster en de verkooptrucjes al lang beu. Ik zeg een paar keer dat ik er over na ga denken en nog eens verder ga kijken, en eindelijk kan ik de winkel verlaten.
Al met al heb ik uiteindelijk in een leuk galawinkeltje een hele mooie jurk gevonden. De zoektocht naar schoenen was weer hetzelfde. Ik wilde een bepaalde kleur, maar niet een (te) hoge hak. Als in: 5 centimeter. Veel hakken zijn nu rond de 15 centimeter. Echt, het zijn net stelten.
Ook hier probeerde ik weer snel schoenenwinkels te verlaten met mijn "Nee, we kijken alleen maar even rond"-zin. Mijn moeder, die 1 dagje mee was, hielp niet echt door in elke winkel aan elke verkoper uitgebreid te vertellen waar we voor kwamen en wat we precies zochten. Uiteindelijk hadden ze dan natuurlijk net niet wat we zochten. Mijn moeder zei trouwens een keer tegen een verkoper dat ze het maar ongezond vond, al die hoge hakken van 15 cm. Wie ging daar nu voor zijn lol op lopen?? Echt, je had het gezicht van die verkoper moeten zien. Hij vond dat echt niet kunnen, het is mode toch, dus dan loop je daar toch in?!
Afijn, na veel gedoe wel de perfecte schoenen gevonden, en samen met oorbellen, tasje en blazertje en versiering voor in m'n haar ben ik klaar. Gelukkig. :)
(Geheel in tegenstelling met het bovenstaande vind ik programma's over winkelen dan weer wel erg leuk om te kijken. Shopping Queens bijvoorbeeld. Of My big gypsy wedding. Héérlijk!. Het is enorm over the top en nogal consumeerderig, maar zo erg dat het weer leuk wordt. :) )
Verder: op vakantie!
Tot slot ga ik over twee weken doen waar LLMM pas nog over schreef. Gewoon even weg gaan.
Samen met twee vriendinnen pak ik de auto en gaan we rijden, rijden, rijden. We gaan op de bonnefooi naar Hongarije, en terug via Tsjechië. We willen Budapest en Praag aandoen, en verder zien we wel. Mijn eerste gedachte was om voor de zekerheid van alles te boeken, maar we doen het niet. We gaan op de bonnefooi en we zien wel in welke plaats we overnachten. Het is dan nog in mei, dus nog geen hoogseizoen.
Ik vind het best wel spannend. Én die reis, en het ongeplande en het vele autorijden. Normaal kom ik nauwelijks met mijn autootje buiten de provincie (en daarmee nauwelijks buiten de bekende pad), dus ik ben erg benieuwd hoe het straks zal gaan, al die buitenlandse snelwegen. Heb er wel erg veel zin in!
Abonneren op:
Posts (Atom)
